Zal je net zien. Is het een week voor je vrijgezellenfeest, krijg je griep. Woensdag belde ik met de huisarts of het verstandig was om even langs te komen in de praktijk. Zijn reactie (‘Nee, kom vooral niet langs! Het protocol is ingezet.’) baarde me nog meer zorgen.
Na een kort vraaggesprekje bleek zijn diagnose ‘gewone’ griep te zijn en was het advies twee weken bedrust. ‘Twee weken?’ Waarna hij er geërgerd aan toevoegde dat men tegenwoordig altijd haast heeft en het dan vreemd vindt dat de griep maar niet in één keer uit het lichaam verdwijnt.
Snotterend stond ik gisteren op. Whatever wat dokter Chagrijnig zegt, ik zit al vier dagen aan huis gekluisterd: écht wel dat ik naar mijn vrijgezellenfeest ga! Okee, een beetje hijgend en proestend kwam ik aan in de stad, maar na me door de menigte van de Danceparade gewurmd te hebben, zag ik daar mijn lieve meisjes zitten bij het Westerpaviljoen.
Het was een perfecte middag/avond. Gezellig bijgekletst en gedronken, verrast met een buikdansworkshop (WE ROCK), cadeautjes gekregen, overheerlijk gegeten bij de Olijventuin (Danceparade? Waar dan?) en nog meer verrast met een geweldig, persoonlijk creabeacadeau van al mijn vriendinnetjes. Zelfs van degenen die er niet bij konden zijn. Het was super!
Mijn rochelende hoestje deed de anderen besluiten dat stappen de volgende keer wel komt. ‘Chantal: nu echt uitrusten, voordat heel Rome straks naar een grieperig bruidje staart.’ Wat een lieve vriendinnetjes heb ik toch. Dank jullie wel voor de onvergetelijke dag!
Willemstad, 9 augustus 2009, 18:08
