Chantal's Blog

De laatste tijd vergat ik echte televisie te kijken. Dat is dan weer het ‘nadeel’ van DVD’s: je neemt bijna niet meer de moeite om verder te zappen. Nadeel tussen aanhalingstekens, want ik liep zo heel wat aanstootgevende televisieshows mis.

Vanavond bleef ik stomverbaasd hangen bij ‘Style by Jury’, één van de zoveel make-over programma’s. Op zich vind ik het heel mooi als een timide en onverzorgde vrouw hulp krijgt en daardoor weer wat zelfverzekerder is en meer plezier heeft in het leven. Al vind ik dat weer iets minder nobel als die helpers daar miljoenen andere mensen van laten meegenieten. Vooral als dat nichterige tandpasta-reclame-types zijn die zogenaamd grappig door je kledingkast gaan en bijdehante opmerkingen maken.

Dit programma spant de kroon. Vrouwen die denken auditie te doen voor een standaard make-over-programma worden achter de schermen compleet voor schut gezet door een jury. Ten eerste: wie geeft zich nou op om in de jury van zo’n programma te zitten? Dan is anderen schaamteloos afkraken gewoon je grootste hobby. Vervolgens moet het slachtoffer alles (laten) doen wat de jury zegt. De normaalste zaak van de wereld… doen wat wildvreemden je opleggen. Mag je soms niet meer jezelf zijn? ‘Oeehhh, ze draagt een vale trui! Haal de mode-politie erbij en doe er álsjeblieft iets aan.’ En dan die muziek. Alsof Hobbits op de hei zitten te kleien, met hier en daar een nog suffer geluidje als het arme slachtoffer iets zegt.

Na het tanden bleken, kleding shoppen, haren knippen en de finishing touch van een te vrolijke make-up artist, verschijnt de voormalige ‘nerd’ als een superster voor een nieuwe jury. Eén van haar beste vriendinnen zit er incognito tussen en huilt van blijdschap om alle mooie complimenten. Hevig geëmotioneerd zegt die ‘vriendin’ voor de camera: ‘Die mensen zeiden zoveel leuke dingen, dat ik nu pas realiseer hoe mooi je eigenlijk bent.’ Pardon? Lekkere vriendin. Ik zou haar voor de camera bitch slappen. Om de vernedering maar even compleet te maken.

De drie vrouwen die ik heb zien ‘veranderen’, werden pas mooi gevonden met witte tanden, stijl haar, filmster make-up en kleding uit de laatste Vogue. Wat me nog het meeste raakt is dat ze me stuk voor stuk lieve, grappige en intelligente vrouwen leken. De angst overwonnen om aan zo’n programma mee te werken, maar nog te onzeker om uit te gaan of überhaupt in de spiegel te kijken. Breekt mijn hart. Ik zou ze bijna willen knuffelen, met ze gaan shoppen (kleding die ze ook zelf mooi vinden) en andere activiteiten ondernemen om ze zelfvertrouwen te geven.

We leven in een wereld waar alle mensen die ‘er niet uitzien’ uitschot zijn en waar arrogante Barbies op handen worden gedragen. Hier is een idee: maak een programma waarin alle zelfingenomen sixpack-hunks en egoïstische modepopjes een mooi koekje van eigen deeg krijgen. En ókee, als je er echt op staat… ga ik wel in de jury zitten.

Willemstad, 15 januari 2010, 21:39