Laden...

Loslaten

Hoogzwanger probeer ik in die laatste weken voor de bevalling nog ‘even’ van alles te regelen. We zijn net gestart met een groot project waarin we meer dan duizend kinderen gaan trainen. We leren de kinderen om te gaan met pesten en groepsdruk en proberen ze enthousiast te krijgen om vaker te gaan sporten. Daarnaast bieden we straks nog meer soorten karatelessen aan om meer doelgroepen aan te trekken. Er komt een boek uit in het voorjaar. En het normale clubleven gaat ook gewoon door. Je begrijpt vast: er komt nooit meer een einde aan de to-do-lijst. 

Here come the troops!
Zo zou je het kunnen zien als ik krampachtig alles zelf zou blijven doen. Dat probeer ik steeds meer los te laten. En gelukkig voor mij, moet ik dadelijk ook wel. De komst van mijn (eerste) kindje zal veel veranderen. In 2015 maakte ik daar samen met collega-‘sensei’ Arno de eerste stap in: we lieten extra trainers uit onze club opleiden. Geraakt door ons eigen enthousiasme storten ze zich ook op de lessen, activiteiten en organisatorische perikelen. 

In de nek hijgen
Eerlijk is eerlijk: in het begin was dat weleens mijn hart vasthouden. Hoe dan ook, is Karate Moerdijk, onze club, ook mijn kindje, zeker na al het intensieve werk dat Arno en ik er de afgelopen jaren in hebben gestoken. Om dat uit handen te geven, zonder mensen in de nek te hijgen en te accepteren dat het weleens niet honderd procent vlekkeloos verloopt, was blijkbaar moeilijk in het begin. Terecht en onterecht, dat proces kon niet anders dan met vallen en opstaan. Iets waar we vastbesloten doorheen moesten, vonden we. In je eentje kun je best ver komen. Als je met een groep betrokken mensen de krachten bundelt kun je nog véél verder komen. Dat blijkt nu wel.

Goede afspraken
Niet alleen zijn er heel mooie samenwerkingen en geweldige initiatieven ontstaan, maar ook een hechte ‘community’, waarin steeds meer mensen het leuk vinden om iets op te pakken. Veel handen maken licht werk. Zolang we samen in een relaxte sfeer maar goede afspraken maken en we altijd alles tegen elkaar kunnen zeggen. In mijn eentje had ik lang niet de tijd om alle extra activiteiten en lessen vorm te geven. Activiteiten die het karate nóg meer laten leven bij onze leden, ontwikkeling stimuleren en bijzondere vriendschappen doen opbloeien.  

Gerust hart
‘Loslaten’ is mijn toverwoord voor 2016. Dat kan omdat ik al het vertrouwen heb in een professioneel team, waarin het wel snor zit met de lesgeefkwaliteit en de manier waarop de trainers bevlogen met de sport en de leden omgaan. En nu loop ik op mijn slofjes naar mijn kraamtijd, waarin ik me met een gerust hart op een nieuw kindje kan storten, omdat ik trots het stokje van Karate Moerdijk heb kunnen overgedragen. Een onbeschrijfelijk mooi gevoel.

De komende weken zeg ik iedereen even gedag. Voor nu. See you on the other side

Boek
In 'Toen ik eindelijk durfde' laat ik mijn huwelijk, huis en baan achter zich om een gelukkiger leven te veroveren. Ik besluit mijn hart te volgen, al weet ik niet wat de toekomst me brengt.
Lees meer
Categories
Nieuwste artikelen