Laden...

Tandje minder

Heb je een baby? Ga dan op vakantie naar Italië. Italianen verwelkomen baby’s overal met open armen. Vrouwen, maar vooral ook mannen, hebben hele conversaties met onze baby Boris, op een geweldig lieve manier. In Nederland gebeurt dat heus weleens, en als dat gebeurt duikt iemand gelijk de kinderwagen in. Met eerbied en een grote dosis bewondering kletsen de Italianen met hem (‘ciao Boris, amore’), geven ze hem iets om mee te spelen en maakt het totaal niet uit hoeveel rotzooi hij maakt. Boris bedankt ze met onweerstaanbare lachjes en gekir. In een winkel vielen vijf jonge, mooie vrouwen tegelijk in katzwijm met hem. Wat een liefde! 

Tijd voor bezinning?
Afgelopen week verbleef ik met man en baby in een heerlijk huis aan het Gardameer. Met een prachtig herfstzonnetje. Na een hectisch jaar, waarin uitdagingen elkaar steeds opvolgden of zelfs overlapten, kwam deze vakantie meer dan ooit als geroepen. Tijd voor bezinning en ontspanning. Iets dat voor een heel lange tijd onmogelijk leek. Verbazingwekkend genoeg kon ik deze week alles van me af laten glijden. Het voelde als een noodzaak. En het blijft een noodzaak. Als ik niet goed voor mezelf zorg, en daarmee bedoel ik ook niet bewust mijn mentale rust in de gaten houd, moet ik dadelijk vijf stappen terug doen. *Piepstem: En dat wil ik niet!*

Multitasken in de auto
Bovendien was het ook gewoon lekker, eens niet te werken en volop te genieten van mijn gezin. Van te voren bedacht ik me nog dat ik onderweg wel even van alles kon archiveren op mijn laptop. Multitasken in de auto. Waanzin natuurlijk. Ik heb mijn laptop niet opengeklapt. Heel het land heeft herfstvakantie, dus ik ook. Ik bedacht me deze week, dat de kansen grijpen en het investeren in de toekomst vast ook lukt met een tandje minder - zeker nu Boris er twee tandjes bij heeft en we ook op slaap moeten inleveren. 

Dolce far niente
In de tussentijd haalde collega-Sensei Arno zijn 4e dan (graad in zwarte band) en karatemaatje Alex zijn 1e dan in Londen. Ongelofelijk mooie prestaties, zo trots op ze. Ik ben sinds de komst van de baby alweer een tijdje karate aan het trainen, maar deze toppers inspireren me om na de vakantie volop te blijven sporten. En iets minder achter de laptop te blijven zitten. Ondertussen neem ik een voorbeeld aan de Italianen: met eerbied en bewondering het kind in mezelf verzorgen, met wekelijks terugkerend dolce far niente-momentjes.

Mijn goede voornemers starten twee maanden vroeger. Ciao, ciao. 

Boek
In 'Toen ik eindelijk durfde' laat ik mijn huwelijk, huis en baan achter zich om een gelukkiger leven te veroveren. Ik besluit mijn hart te volgen, al weet ik niet wat de toekomst me brengt.
Lees meer
Categories
Nieuwste artikelen
Tags