Laden...
Papieren zakje

"Oké, ik denk dat ik even in een papieren zakje moet ademen." 

Altijd voel ik de impuls om belachelijk grote projecten te bedenken en ook nog eens uit te voeren. Met hartkloppingen, bloed, zweet en tranen. In groep 8 bijvoorbeeld, schreef ik een toneelstuk als afscheid van de basisschool én bewoog de hele klas om mee te doen met het uitvoeren ervan. Als verrassing voor de meesters…

Lees meer
Met baby uit eten

We schuiven aan in brasserie Pierre, mijn favoriete restaurant in Rotterdam. Onze baby, Boris, kijkt belangstellend om zich heen, over de schouder van zijn papa. We bestellen vol goede moed ons eten. Wijntje erbij. Boris lacht. Hij steelt glimlachjes van andere gasten. Helaas is dat van korte duur. Moe begint hij te huilen. We leggen hem in zijn favoriete slaaphouding en wensen hard dat het snel…

Lees meer
Bedankt Valentijn

Het is iets heel bijzonders, besluiten om voor een kindje te gaan samen met degene van wie je het allermeeste houdt. Ik had dat geluk. Slechts vijf weken na onze bruiloft keken we elkaar aan en verdween de anticonceptie in de prullenbak. Het was een romantische oud en nieuw aan het Gardameer. In smoking vergezelde mijn lief me naar het restaurant waar we uitgebreid over de toekomst droomden en deze…

Lees meer
Stoppen met pesten

Wendy kwam bij mij in de klas, toen ik in groep 4 van de basisschool zat. Ze was duidelijk anders dan andere meisjes. Verlegen, met sluik haar, keek ze veel naar de grond, ze had moeite de klas bij te benen en haar achternaam rijmde op ‘sloom’. Een aantal pestkopjes uit mijn klas riepen op het schoolplein: ‘Wendy Sloo-hoom’. Ik stond vlak naast haar, lachte en riep ook luidkeels: ‘Wendy Sloo-hoom’.…

Lees meer
Loslaten

Hoogzwanger probeer ik in die laatste weken voor de bevalling nog ‘even’ van alles te regelen. We zijn net gestart met een groot project waarin we meer dan duizend kinderen gaan trainen. We leren de kinderen om te gaan met pesten en groepsdruk en proberen ze enthousiast te krijgen om vaker te gaan sporten. Daarnaast bieden we straks nog meer soorten karatelessen aan om meer doelgroepen aan te trekken.…

Lees meer
Ultiem Geluksmomentje

Het is zaterdagmiddag. Nog ietwat verhit van de spellen in het bos, hebben we even tijd voor onszelf voordat we ons naar de eetzaal hoeven te begeven. Onder toezicht van de begeleiders staan de jongste kinderen met z’n allen rondom het kampvuur. Fikkie te stoken. Om dan met lange stokken marshmallow’s boven het vuur te roosteren. Rode wangetjes, opperste concentratie, spelen en aanmodderen. De Sensei's (leraren)…

Lees meer
Het is echt

“Misschien Chantal, moeten we dat verhaal bewaren voor je vólgende boek.” Verbaasd kijk ik haar aan. Niet dít boek, maar het volgende boek. Ze meent het. Haar stelligheid brengt me in de wolken en tegelijkertijd moet ik oppassen dat mijn hoofd niet gaat tollen. 

Laten we voorop stellen: ik ben extreem enthousiast. Dit wil ik. Maar soms denk ik dat ik het allemaal hallucineer. Eén van mijn…

Lees meer
Je eigen vijand tackelen

Pas zag ik een jonge vrouw, helemaal op van de zenuwen. Het was niets bijzonders wat ze moest vertellen. Maar het feit dat ze voor een groep mensen stond, zorgde ervoor dat zichzelf niet helemaal onder controle had. Alle ogen waren op haar gericht en ik zag dat ze moeite had met ademhalen. Uiteindelijk werd ze haar eigen vijand. Elke keer als ze naar adem hapte, als ze struikelde over haar eigen…

Lees meer
Altijd en overal jezelf zijn

Diep in mijn verhaal, zit ik verhit te tikken op mijn laptop, in een koffietentje ergens in Utrecht. Een meisje van een jaar of vier trekt aan mijn mouw. “Heb jij een dochter die Eefje heet?” Met een zoete glimlach kijkt ze me vragend aan. “Ehm, nee. Maar dat vind ik wel een héél mooie naam hoor.” Ze laat me haar armbandje zien en huppelt weer naar haar gebakje.

Hoe heerlijk is dat? Kinderen…

Lees meer
Als ik nog maar één jaar te leven had

Iedereen heeft wel een bucketlist, een verlanglijstje met wat je allemaal nog zou willen doen of bereiken, misschien wel voor een bepaalde leeftijd, of voordat je doodgaat. Want dood gaan we allemaal, uiteindelijk. Mij werd niet heel lang geleden gevraagd wat ik zou doen als ik wist dat ik nog maar één jaar te leven had. 

Lang hoefde ik daar niet over na te denken. En nu, maanden later,…

Lees meer
Boek
In 'Toen ik eindelijk durfde' laat ik mijn huwelijk, huis en baan achter zich om een gelukkiger leven te veroveren. Ik besluit mijn hart te volgen, al weet ik niet wat de toekomst me brengt.
Lees meer
Categories
Tags